Δεκεμβρίου 24, 2013
να έχεις όνειρα! να έχεις και εφεδρικά!
Δεκεμβρίου 24, 2013
αν οι αναμνήσεις είναι ακόμα ζωντανές,
σημαίνει πως δεν κρύβομαι ακόμη απ'το χτες.
δεν λύγισα ακόμη, 
αντέχω.
δεν φοβάμαι ακόμη,  ξέρω.

οι αναμνήσεις είναι ακόμα ζωντανές
νιώθω να ακούω ακόμη παιδικές φωνές.

νιώθω να ακούω
γύρω-γύρω όλοι. 
τώρα πια κανείς!
αυτό θα με στοιχειώνει..
Δεκεμβρίου 08, 2013
Δεκεμβρίου 01, 2013
Εικονική Πραγματικότητα!
μα δεν πειράζει, γιατί μας βόλεψε όλους! 
Χάνεσαι με τις ώρες στον κόσμο τον ψεύτικο, και κανείς δεν σε ψάχνει, και βολεύεσαι με όσους είναι εκεί! 
Όμως χάνεις κάτι από την ομορφιά του έξω κόσμου, χάνεις τα χρώματα, τα αρώματα, τους φίλους, τους ήχους, τον τσακωμό ακόμα και τη βροχή! και τη βροχή ακόμη. ναι. 
Δεν έχεις την ευκαιρία να εκφραστείς. Δεν έχεις τον χώρο, τη δυνατότητα!
Όλο οι ίδιοι και οι ίδιοι!
Όλο τα ίδια και τα ίδια!
Ξεχνάμε εύκολα πια! 
Για κάποιον λόγο, που τον ξεχάσαμε και αυτόν (!), κρύβουμε τα συναισθήματα μας. Φοβόμαστε να πούμε πια πως νιώθουμε!
Και όλοι "ξενερώνουν". Κανείς δεν πληγώνεται!
και είναι καλύτερα έτσι!(;)
Ο κόσμος αυτός τελικά είναι κάλυμμα!
Σε προστατεύει!
Δεν αφήνει να κάνεις λάθος επιλογές, και ξέχασες πως δεν επιλέγεις καν! 
Όλα αμάσητα! Αλλά δεν πειράζει, γιατί έτσι είναι και ο διπλανός μου! Και ο διπλανός του διπλανού μου, και ο δίπλα του! 
Νοεμβρίου 23, 2013
Όταν η σιωπή του πλήθους καλύπτει τη φωνή σου, να φοβάσαι! Γιατί εσύ το επέτρεψες! Εσύ άφησες να συμβεί, είσαι υπαίτιος! Να φοβάσαι που τα πρέπει σε  ξεπεράσανε και τώρα ζεις με αυτά, μόνο με αυτά! Και η καθημερινότητα σου βούλιαξε, μέσα σε μια θάλασσα που ζωγράφισες με το μυαλό! Κάνεις μικρά διαλείμματα χαράς και επιστρέφεις πίσω, εκεί που ανήκεις! Εκεί που πραγματικά ανήκεις! Και σε κανέναν δεν μπορείς να το αρνηθείς, αφού το επέλεξες. Και οι άνθρωποι "είναι υπεύθυνοι για τις επιλογές τους" !
Και τώρα να φοβάσαι!
Να φοβάσαι που πέθανε η τελευταία σου ελπίδα, που τη σκότωσες! Που σκέφτηκες πως δεν χρειάζεται να προσπαθείς!
Να μην φοβάσαι που νιώθεις μόνος μες τους πολλούς! Μα να φοβάσαι τους μόνους τους πολλούς!

Δεν υπάρχουν λέξεις! Ίσως λίγες!

Εμείς, οι " ίδιοι " !

Σεπτεμβρίου 30, 2013
Παρατηρώ τον κόσμο που είναι τόσο διαφορετικός μεταξύ του. Ο καθένας επιλέγει έναν διαφορετικό τρόπο έκφρασης. Ο καθένας βάφει και κόβει αλλιώς τα μαλλιά του, φοράνε όλοι διαφορετικά ρούχα, ακούνε κάποιο ιδιαίτερο είδος μουσικής, ακόμα και στον τρόπο που περπατάνε διακρίνω διαφορές. 
Ρίχνω μια γρήγορη ματιά στο πουθενά και ξαναγυρίζω στην εικόνα μου. 
 Α! τώρα είναι αλλιώς! Πιο όμορφα! Τυλίχτηκε γύρω τους ομόνοια, τώρα που βλέπω πιο βαθιά βλέπω χαμόγελα, βλέπω αλληλεγγύη, το ηθικό τους καθήκον, η ανάγκη που έχει ο καθένας τους για υποστήριξη, κατανόηση, βοήθεια, αγάπη! Και αν η διαφορετικότητα εξακολουθεί να υπάρχει,η ομοιότητα μόλις έκανε την πρώτη της εμφάνιση και αυτή. Γιατί οι άνθρωποι αν και διαφορετικοί είναι ίδιοι. Όλοι μαζί σχημάτισαν τον κόσμο μου, τον ντύσαν με όμορφα χρώματα και τον στολίσαν ήχους. 
Απορώ πού κάποιοι είδαν τα άσχημα και σύραν να κρυφτούν στα χαμηλά, πίσω από τα φώτα, και σκαρφίστηκαν πως γλίτωσαν , δεν είχαν, λέει, άλλη επιλογή. Παραδόθηκαν στη μοίρα τους και περιμένουν  τάχα την εξιλέωση, μα και οι ίδιοι ξέρουν πως όταν έρθει η ώρα θα κρυφτούν πιο χαμηλά.. Κάποιοι με το χαμόγελο της απελπισίας στα χείλη, κουράστηκαν, λέει, απογοητεύτηκαν από τη ζωή, την ίδια ώρα που εγώ δεν έχω γευτεί ακόμα τα ελάχιστα. Άλλοι κάναν τις επιλογές τους υιοθετώντας την πλήρη απάθεια, αυτό τους πληγώνει, μα ταυτόχρονα τους ικανοποιεί, και αν τους ρωτούσες θα σε προέτρεπαν να κάνεις ακριβώς το ίδιο. Γιατί σκέφτονται πως δεν χρειάζεται να προσπαθείς αφού τίποτα δεν μπορείς να καταφέρεις. Μα, όταν κάποιοι προσπαθούν, και καταφέρνουν το "ακατόρθωτο" φαντάζουν ήρωες απέναντι στους απαθείς. Και πολύ εύκολα οι καλές πράξεις των γύρω μας παρεξηγούνται, αποκαλούνται ιδιοτελείς και αμφισβητούνται κακοπροαίρετα. Αντίθετα την απάθεια γύρω μας την έχουμε συνηθίσει, την επικίνδυνη αδιαφορία, και αυτήν. ανενόχλητα την μεταδίδουμε ο ένας στον άλλον.
   Όταν προσπαθείς και καταφέρνεις , κάνεις ένα βήμα μπροστά, μα όταν επαναπαύεσαι πας δέκα πίσω. Και όταν η πράξη σου μπορέσει και θεωρηθεί κατόρθωμα, δεν είναι δική σου ευθύνη ή δυνατή επιλογή. Όταν αρκετά βολεμένοι κάποιοι θαυμάζουν το "ανέφικτο" το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να υπενθυμίσεις πόσο κοντά μας συνέβη και αυτό.
 Γιατί αυτός που ζει το όνειρό του, που πράττει με μόνη προϋπόθεση την ανιδιοτέλεια του, που μεταδίδει τις γνώσεις του και παράλληλα τις εμπλουτίζει όσο μπορεί, που πέταξε από πάνω του το μίζερο χαμόγελο και κράτησε τα γέλια της ζωής, που κουράζεται αλλά συνεχίζει να προσπαθεί, είναι κοντά..είναι δίπλα. είναι ένας από εμάς. ένας από τους ίδιους! Και αν δεν κατάφερε ακριβώς αυτό τουλάχιστον προσπάθησε και εξακολουθεί να προσπαθεί. Είναι ο κύριος της διπλανής πόρτας! 


  >Αλήθεια, έχουμε αναρωτηθεί ποτέ  πώς θα ήταν όλα αν ήταν αλλιώς; Αν είχαν διαφορετική σημασία; Αν δεν ήταν τόσο σοβαρά; Μα τι είναι αυτό που τους χαρίζει τη σοβαρότητα; Ποιος προσδιορίζει την ορολογία τον λέξεων; ποιος την επέβαλλε σε εμάς;
Σεπτεμβρίου 17, 2013
Όταν βρεις το τέλειο, μην συμβιβαστείς  ξανά! 
Αυγούστου 29, 2013
Και τελικά οι άνθρωποι ποτέ τους δεν μας πίστεψαν! Άλλοτε τους λέμε την αλήθεια και άλλοτε τους παραμυθιάζουμε! Ποτέ! Δεν μας πίστεψαν ποτέ!

Θα πεις ψέματα σε κάποιον είτε γιατί  ξέρεις πως την αλήθεια ενδεχομένως δεν την αντέχει, άρα νοιάζεσαι, άρα η πράξη σου θεωρείται καλοπροαίρετη,χωρίς αυτό να σημαίνει πως οι συνέπειες θα αποφευχθούν, είτε γιατί απώτερος σκοπός σου είναι η απόκρυψη της αλήθειας για προσωπική σου ωφέλεια  και στην περίπτωση αυτή, η πράξη θεωρείται κακοπροαίρετη και ιδιοτελής!  Είναι αστείο όμως να λες ψέματα σε κάποιον για να τον πληγώσεις, αφού και την απλόχερη αλήθεια την προσφέρεις για τον ίδιο ακριβώς λόγο!
 Και δεν ξέρω γιατί οι άνθρωποι από τη μια αποφεύγουν να δουν κάτι που παρουσιάζεται μπροστά τους ολοφάνερα, και από την άλλη κατηγορούν όσους τους επιτρέπουν να παραμένουν στο λήθαργό  τους.
Δεν θα μπορούσα να πω πως είναι εύκολο να αποδεχθείς καταστάσεις. Δύσκολο είναι να ανατρέπονται οι ρόλοι και οι κανονισμοί σε ένα παιχνίδι που έτσι και αλλιώς δεν θέλησες να παίξεις. Και αν συμβιβάστηκες στους μέχρι πριν την αφετηρία κανόνες, κατά τη διάρκεια της διαδρομής κάτι θα αλλάζει. Μα είναι ψέμα, υποκρισία να παραβλέπουμε τους νέους όρους και να νομίζουμε πως και πάλι όλα θα κυλήσουν ομαλά. Δεν είναι έτσι! Το ξέρουμε. Κάτι μέσα μας το ψιθυρίζει μα εμείς ανυποχώρητα καταβάλουμε προσπάθειες ώστε η φωνή αυτή να σβήσει. Να μην ακούγεται πια. Και ας μην είναι προς όφελος μας, ας είναι εναντίον μας, αρκεί να είναι όλα εύκολα! "Και ας χάσω!"
Ύστερα από μια εξαντλητική μάχη που δώσαν τα δυο σώματα θα αντιληφθούμε πως είμαστε πάλι στην αρχή! Πάλι πρέπει να έρθουμε αντιμέτωποι με την αλήθεια, να κάνουμε πάλι επιλογές. Και αν δεν είναι οι σωστές; Οι σωστές όμως ποιες είναι; Ίσως αν δεν κάνουμε σωστές επιλογές, ίσως μόνο τότε δεν θα κλείσουμε ξανά το φαύλο κύκλο. Και μάλλον αν οι επιλογές οι λάθος είναι πολύ λάθος για να μπορέσουμε να αντεπεξέλθουμε σε αυτές, θα βρεθούν άτομα ανιδιοτελή να μας πουν ψέματα για το καλό μας, χωρίς να το ζητήσαμε μα και χωρίς να εξυπηρετούν προσωπικό τους συμφέρον!
Μπορεί όμως να βρεθούν και άτομα αφιλοκερδή, που θα μας πουν την αλήθεια για το καλό μας, μα αν η αλήθεια μας φανεί στο μάγουλο χαστούκι θα είναι πάλι πολύ δύσκολο το να πειστούμε! Μένουν ίσως μόνο μερικές προσπάθειες ακόμα. Και μετά;

..τελικά, οι άνθρωποι..δεν πείστηκαν ποτέ!

#loveintheair

Αυγούστου 08, 2013
Ο Έρωτας δεν μύρισε!

Έσκυψα πάνω απ' το κεφάλι του δειλά μα δε μου μίλησε!
Έμεινα ώρα να κοιτάζω σιωπηλή,
μήπως του πόνου απαλύνω την πληγή!
Ερωτηματικά που έτσι θέλησε να μείνουν,
ορκίστηκε πως θα παλέψει για να φύγουν!
Ο ουρανός είναι κοντά μα δε φοβάμαι.
Προσπάθησα, μα το άρωμα του φόβου δε θυμάμαι.
Όπως ο ύπνος θα με πάρει σιωπηλά,
Έτσι και εγώ θα σ' αγαπάω μυστικά!
Ιουλίου 29, 2013
Προσπαθούμε να γίνουμε ίδιοι για να νιώσουμε διαφορετικοί!
Ιουλίου 28, 2013
Κάποιοι λένε πως δεν είναι όλα όπως ακριβώς φαίνονται, εννοούν πως τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται. Μάλλον πείστηκαν πως όλα είναι ψέμα, δεν ελπίζουν σε τίποτα αφού τίποτα πια δεν είναι αληθινό..
Γενικά οι άνθρωποι δεν παύουν να ασχολούνται με υποθέσεις, και υποθετικά να μπαίνουν στη θέση κάποιου και να εκτελούν πιο σωστά και καλύτερα από εκείνον. Αφήνοντας στην άκρη κάποιο προσωπικό τους ζήτημα ίσως γιατί τους πονάει, τους είναι δύσκολο να το διαχειριστούν. Και έτσι κρίνουν ασύστολα, σχολιάζουν, νομίζοντας πως η σειρά τους δεν θα'ρθει ποτέ. 
Με τον τρόπο αυτό καταλήγουν παγιδευμένοι στα δίχτυα τους, ανήμποροι να ξεφύγουν από τον φαύλο κύκλο που όμως οι ίδιοι έφτιαξαν.
Και μετά, τους μένει απλά να αποδέχονται ο,τι έρθει... 

>Προσπαθώ πάντα στη ζωή μου να κρατάω μόνο τα όμορφα. Τα άσχημα τα αφήνω για αυτούς που τα θέλουν κοντά τους! Και πράγματι στο διάβα μου συνάντησα πολλούς τέτοιους! Υπήρξαν πολλοί που ικανοποιούνταν μόνο όταν κάποια γεμάτη μίσος καχυποψία τους έβγαινε αληθινή! Τους τύλιγε μανδύας και δεν έβλεπαν παρά σκοτάδι. Εγώ σκορπάω στο σκοτάδι φως!
Ιουλίου 09, 2013
Και αν σήμερα είσαι καλύτερος απ'ότι χθες, αύριο προσπάθησε για κάτι πιο μεγάλο!:)
Ιουνίου 26, 2013
<<- Είναι εύκολο καμιά φορά να κρίνουμε τους γύρω μας! Μπαίνοντας στη διαδικασία να ασχοληθούμε με κάτι που στην πραγματικότητα δεν μας αφορά, μπορούμε να γίνουμε λιγότερο επικριτικοί με τον εαυτό μας! Διευκολύνουμε έτσι κάθε ίχνος αυτοσεβασμού και αξιοπρέπειας να εξαφανιστεί. Εξασθενεί σιγά σιγά η αρετή μας, η ανωτερότητα η ηθική!
Η αντικειμενικότητα  είναι προτέρημα όσων τη διαθέτουν! Βλέπουμε πως κάτι έχει 2 όψεις και ας αποδεχόμαστε μόνο τη 1, και ας μην είμαστε σε θέση να κατανοήσουμε και τις 2, ολοκληρωτικά. Οι διαχωριστικές γραμμές, οι αδιόρατες, είναι τόσο δύσκολο να ξεχωρίσουν και έτσι μπερδεύονται και μπερδεύουν και εμάς. Μας βάζουν στον πειρασμό να εξερευνήσουμε ως να τις βρούμε, και δύσκολα μας φανερώνονται. Παίζουν κρυφτό στης μνήμης μας  τους δρόμους τους λαβύρινθους και απαιτούν υπομονή, και επιμονή μέχρι το τέλος. Και όταν τα δώσουμε αυτά, μαχόμαστε με το πιο ισχυρό όπλο. Έχουμε κερδίσει τον αγώνα, μετά είναι εύκολο!
Αμεροληψία Λοιπόν! ;) 
Από το Blogger.